Kwaliteitsindicatoren Toets op Veiligheid

Op basis van de ervaringen met de veiligheidstoetsing van primaire waterkeringen is algemeen geconstateerd dat het definiëren van meetbare en controleerbare indicatoren voor de betrouwbaarheid of kwaliteit van een veiligheidstoetsing complex is. Deze complexiteit ten aanzien van de indicatoren geldt met name voor de inhoud van de veiligheidstoetsing, maar zeker ook ten aanzien van het gevolgde proces cq. het resulterende beeld over de veiligheid tegen overstromen.

Deze complexiteit wordt veroorzaakt door verschillende factoren, welke overwegend worden veroorzaakt door de lokale variatie van de kenmerken van de waterkering en zijn omgeving. Hierdoor zijn zowel de nauwkeurigheid en intensiteit van de benodigde gegevens (geometrie, bodemopbouw, etc.) en de te hanteren modellen / rekenregels voor de uitvoering van de toetsing per faalmechanisme steeds locatiespecifiek.

Het gemis aan indicatoren wordt ervaren door zowel de waterschappen als de provincies:

  • door de waterschappen bij de aanbesteding van een veiligheidstoetsing en beoordeling van de offertes;
  • door de provincies bij de beoordeling van de rapportages over de veiligheid (vanuit hun rol als toezichthouder bevoegd gezag).

Aldus is geconstateerd dat de waterschappen en provincies de (gemeenschappelijke) behoefte hebben om indicatoren te definiëren teneinde de kwaliteit van een veiligheidstoetsing te kunnen specificeren cq. beoordelen. Zodoende is in het kader van het Ontwikkelingsprogramma gewerkt aan een uitwerking van indicatoren van de kwaliteit van de toets op veiligheid. Dit rapport (ORK2007-01 (pdf, 1.5 MB)) is in september 2007 voltooid.