Watersnoodramp van 1953 herdacht

Op 1 februari was het 65 jaar geleden dat de watersnoodramp zich voltrok in Zeeland en delen van Zuid-Holland. De ramp werd herdacht in het Watersnoodmuseum in het Zeeuwse dorp Ouwerkerk. Namens de waterschappen legden Hetty Klavers, portefeuillehouder Waterveiligheid bij de Unie van Waterschappen, en Toine Poppelaars, dijkgraaf van waterschap Scheldestromen, een krans.

In de nacht van 31 januari op 1 februari 1953 veroorzaakte een zware stormvloed in combinatie met springtij een watersnoodramp die 1.836 levens kostte. Door de watersnoodramp kwam de professionalisering van het Nederlandse waterbeheer in een stroomversnelling terecht.

Waterveiligheid in Nederland is nooit af

De Deltawerken en het daaropvolgende Deltaprogramma zijn daar voorbeelden van. Ook de organisatie van de waterschappen veranderde sterk na de ramp. Nederland werd de veiligste delta ter wereld is, maar 60% van ons land kan nog steeds overstromen. Een nieuwe ramp valt dan ook nooit helemaal uit te sluiten.

Om zoveel mogelijk droge voeten te houden werken de waterschappen en Rijkswaterstaat aan sterke dijken en ruimte voor water. Het waterbeheer in Nederland is nooit af. Klimaatverandering en nieuwe technologische inzichten maken dat onze dijken continu door de ‘APK’ moeten.

Grootste dijkversterking ooit

Momenteel werken we in Nederland aan het versterken van 1.100 kilometer dijk. Nog nooit werkten de waterschappen en Rijkswaterstaat samen aan zo’n grote klus. Samen doen de waterbeheerders er alles aan om deze dijkversterkingen sneller, beter en efficiënter uit te voeren.

Hierbij is het belangrijk dat de inwoners van Nederland weten dat 100% veiligheid niet gegarandeerd kan worden en dat ze zelf ook iets kunnen doen om droge voeten te houden, bijvoorbeeld door voorbereid te zijn op evacuaties.

Hetty Klavers, bestuurslid van de Unie van Waterschappen: “Volgens het Global Risk Report, dat werd gepresenteerd tijdens het World Economic Forum van vorige maand, is extreem weer de grootste dreiging voor de economische stabiliteit in de wereld. En volgens de VN is Nederland het Europese land met het hoogste risico op een natuurramp.

Als waterbeheerders weten we als geen ander dat waterbeheer nooit af is. De natuur is grillig en stelt ons steeds weer voor nieuwe uitdagingen. Daarom investeren en innoveren we voortdurend. De innovatiekracht van de Nederlandse watersector is essentieel.”

Bron: Unie van Waterschappen