Monitoring herstel verzuring vennen
Inhoud pagina: Monitoring herstel verzuring vennen
In dit rapport worden de veranderingen in het waterpeil en de kwaliteit tussen 1916 en 2010 zichtbaar gemaakt en in relatie gebracht met veranderingen in de depositie van verzurende en vermestende stoffen, de temperatuur en de neerslaghoeveelheid. De resultaten van de metingen van 2007 tot en met 2010 worden gepresenteerd en de historie van het onderzoek wordt in een bijlage beschreven.
Het rapport 'Monitoring herstel verzuring en klimaatverandering vennen 1978-2010' doet verslag van de veranderingen in de waterchemie en indicatorsoorten van algen in een meetnet van 11 geïsoleerde vennen, verspreid over het land. Van deze vennen zijn veel waarnemingen uit de periode van 1916 tot 1977 bekend.
Het meetnet is oorspronkelijk opgezet om de effecten van het verzuringsbeleid te volgen. Inderdaad blijken de vennen zich gedeeltelijk te herstellen dankzij de reductie van atmosferische depositie van stikstof-, maar meer nog van zwavelverbindingen. Daardoor wijkt de huidige situatie af van de onverzuurde toestand, maar er is wel een verbetering ten opzichte van de toestand van ongeveer dertig jaar geleden.
De reductieprocessen leiden tot oxidatie van de organische stof in de vennen, waardoor ook interne eutrofiëring van de vennen plaatsvindt. Deze veranderingen spelen vooral in diepe vennen, waar soms al bloei van groenwieren plaatsvindt. De vraag doet zich voor of nu ook diepe, geïsoleerde vennen, waar interne eutrofiering plaatsvindt, moeten worden uitgebaggerd.
De veranderingen zullen zich nog verder voortzetten, met een blijvende invloed op de karakteristieke en waardevolle levensgemeenschappen van deze (oorspronkelijk) voedselarme en daardoor kwetsbare systemen. Het verdient daarom aanbeveling om de vinger aan de pols te houden. Het rapport doet daarom ook aanbevelingen over aanpassingen in de methodiek van biologische en chemische analyse, in het bijzonder een noodzakelijke verlaging van de detectiegrenzen.
Bron: hydrotheek STOWA
